2018-04-15

Weer een prachtige dag vol verrassingen. Ik sta even voor de hoeve te roken en wie komt er net op dat moment langs? Roos. Ik heb Roos vorig jaar hier ontmoet en zij was het die me over de rand bracht om nu eindelijk te gaan zingen. Ik vertel haar over mijn ervaringen met Jan Kortie en dat ik nu in een mantrakoor zing. Het enthousiasme wat ik toen voelde bij haar en mijzelf laait weer helemaal op. Er Is zoveel te vertellen en er Is zo weinig tijd. We gaan samen proberen of We een mantra avond in de lambertuskerk voor elkaar kunnen krijgen met Jan. Ik heb mijn netwerk van Den Haag en Kafarnaum zij haar netwerk hoe mooi zou dat zijn. Samen zingen We weer een paar dingen en We zingen samen de Irish Blessing voor 4 mensen die binnenkort op de fiets naar Santiago vertrekken. Wat valt me allemaal toe op deze tocht. Diepe dankbaarheid en pure levensvreugde Is wat er in mij borrelt. En het houdt niet op José en Cor komen langs om de gastheer en gastvrouw te vervangen die naar een feest moeten. Ook daar gaan de verhalen weer over en weer. Als kers op de taart gaan We naar broeder Fons in Eindhoven met Jan van Gisbergen. Voor mij een zielsverwant vanaf het eerste ogenblik dat We elkaar ontmoeten. Wat heeft die man allemaal teweeg gebracht in Vessem. Een Jacobshoeve en de pelgrimshoeve een leven lang werken aan zichzelf en zijn omgeving. Nu na 87 jaar Is het tijd om tot rust te komen. Wat een prachtige omgeving waarin dat dan mag. Een eigen plekje maar met de zorg vlakbij. Hij laat ons de tuin zien met het prachtige inspiraties en Labyrinth. Het broeder huis met een nog mooiere kapel. Ik gun het hem van harte en hij Is er blij mee en heeft er vrede mee, zijn levenswerk wordt voortgezet. Ik hoop nog vaak bij hem langs te kunnen gaan en nog veel met hem te kunnen praten en dollen. Er Is zoveel waar ik dankbaar voor kan zijn. Zoals ik aan het einde van de wegzending zong en nog heel veel zal zingen. Niente mi manca.