2018-04-23

Die telefoon is er niet gekomen. De winkels gaan pas om 1 uur open en ik heb geen zin om daar 4 uur op te gaan wachten. Dus om 9 uur op pad. Het Is wat lastig nu omdat het Pieterpad ongeveer de zelfde route volgt waardoor de route niet altijd even duidelijk Is. Vannacht heb ik heel slecht geslapen. Ik was erg onrustig over de telefoon, de route en wat al niet meer. Het valt niet altijd mee om los te laten. Tegen 2 uur val ik toch in slaap en om negen uur dus gewoon aan de wandel. De miraculeus Pieterpad bron in Windraak is er nog maar Is dringend aan renovatie toe. Het café Is er wel nog dus tijd voor koffie met vlaai. Onderweg heb ik al een leuk gesprek gehad met twee voorbijgangers altijd leuk. Want er Is ook heel veel stilte, althans als je het verkeerslawaai negeert. Wat maken wij mensen toch een ongelooflijke hoeveelheid herrie. Stel je voor dat mieren dat ook zouden doen, die zijn ook altijd in de weer maar gelukkig wel in stilte. Voorbij Spaubeek kom ik langs een tuin en daar schenken ze koffie en soep heerlijk. Ook stoppen er nog twee vrouwen, die het Pieterpad van Zuid naar noord lopen. Gezellig. Dan weer de stilte in en tijd om te zingen want het Is weer mantra dag. Het perfecte plaatje voor Oh great mother, y he Dutch mountains. De dames blijven dicht bij me. Ik lig nu op een kruispunt van wegen. Genoeg gelopen voor vandaag en wat zie ik een kruisbeeld met de tekst ik wist dat je kwam. Hoe mooi wil je het hebben.

Morgen gaan We weer verder. Ik ben benieuwd welke wonderen ik weer mag meemaken. Laten We dankbaar zijn voor iedere minuut die ons gegeven wordt en laten We er iets moois mee doen. Welterusten allemaal.