2018-05-08

Het was een rustige dag. Lekker door het bos langs de Ahr. Ik volg de Ahrtalweg tot Sinzig. Ik had gedacht daar vandaag al aan te komen, maar dat bleek toch 40 km te zijn een beetje teveel van het goede dus. Een groot voordeel van deze route is dat ik regelmatig langs dorpjes kom dus eten en drinken zijn geen probleem. Ik ben nu in Bad Neuenahr in een hotel. Ze vroegen €75 voor een kamer en toen ik zei dat ik dat te duur vond en wel door zou lopen hadden ze ineens een kamer voor €49 inclusief ontbijt. Wat een mentaliteit. Nou ja weer wat geleerd denk ik dan maar. Wel lekker gedouched en gewassen want dat moet ook af en toe. Morgen bereik ik zeker de Rijn in Sinzig en dan begint de Rheinsteig ik ben benieuwd. Op korte termijn toch een rustdag nemen, want mijn knie en mijn grote teen beginnen weer op te spelen. Dat moet wel wat goedkoper in een kleinplaatsje in een pension of zo. Tot morgen.

Oh ja bijna vergeten. Ik ben in de wijnstreek aangekomen. Geen koe meer te zien, maar alle zuid en west hellingen staan vol met druiven stokken.

Vanavond onder het eten kreeg ik ineens het gevoel dat ik in een ander universum leef. Ik zie en hoor de mensen om me heen, maar er is geen verbinding. Ik versta ze niet en ik begrijp ze niet. Duidelijk een gevoel van ik hoor hier niet thuis. Overdag heb ik daar geen last van, maar alleen eten in een restaurant geeft mee duidelijk dat gevoel. Op de camino heb ik dat nooit zo ervaren en ook niet op het Olafspad. Ik denk dat het komt omdat er geen andere pelgrims zijn. Ik ben de enige idioot. Het is wel grappig, omdat alleen zijn is wat ik zoek, maar kennelijk is daar ook een grens aan. Wees niet bang ik ga jullie niet de hele tijd bellen om het op te lossen (lees ontlopen) ik kom err wel uit. Een tijdelijke dip. Ik slaap er nog een nachtje over. 😉