2018-05-16

Ik val pas laat in slaap. Eerst verdronk ik in Paolo Coelho De Alchemist voor de zoveelste keer. Voor mij een boek met zoveel herkenning en lessen, nog steeds. Daarna lag ik te luisteren naar het lied van de nachtegalen dat ieder kwartier wreed werd overstemd door weer een trein, goederen of personen aan deze kant of aan de overkant. Wat maken we toch een lawaai met zijn allen. Uiteindelijk val ik natuurlijk toch in slaap. Om twee weer wakker sanitaire stop en het regent pijpestelen, maar ik lig droog. Om zeven uur weer wakker en nu is het droog maar bewolkt. Opstaan en de vaste rituelen doorlopen en op pad. Het zonnetje breekt zelfs door. Gras, gerst en wijn wissellen elkaar af. Tegen elf uur ben ik in Bacherach. Het VVV is gesloten. Zo terug staat er op de deur. Nou dan maar eerst ontbijten bij de bakker ernaast en dan naar het VVV. Die kunnen weinig voor me doen. Er komen hier nooit mensen die zulke tochten lopen. Hij doet nog wel een poging om op internet wat te vinden, maar die dingen heb ik allemaal al, alleen niet op mijn telefoon. Naast een middeleeuwse stad waarvan bijna ieder oud pand een hotel, gasthaus of wijnproeverij is heeft het weinig te bieden. Het kasteel herbergt de jeugdherberg, maar daar is het te vroeg voor. Mooie wandeling is het wel. Soms dreigt er regen en dan klaart het weer op. Ik ben nu in een pension in Niederheimbach ik heb besloten de Jakobsweg te volgen naar Worms en dan langs de Neckar verder te gaan, dan blijf ik het dichtsbij de geplande route. Morgen nieuwe kansen en een nieuwe dag. Chiao