2018-05-17

Wat heb ik geslapen zeg. Om kwart over acht erin en om zeven uur eruit. Het wordt echt tijd voor een rustdag. Na het ontbijt ben ik op weg. Ik heb nog een leuk gesprek met de gastvrouw over mijn tocht. Ze is bij mijn ochtendgebed dat ook aan haar uitleg en dan op pad. De zon probeert door te komen en er staat een frisse wind. Gelijk weer klimmen natuurlijk, maar daar raak je ook aangewend en het lukt ook steeds beter om echt rustig te lopen. Prachtig door de bossen. Ik kom bij een uitkijktoren waar vandaan je zeven burchten kan zien. Het is een beetje heiïg dus dat lukt niet zo goed wel een mooi overzicht van waar ik loop. Alle heuvels links heb ik gehad. Tegen de middag daal ik af naar Trechtingshausen rechtsbeneden op het filmpje. Helaas is er niets open, dus maak ik zelf koffie en eet mijn lunchpakket. En dan weer klimmen en dalen. Ik zit een tijd aan een beek. Dat geluid van stromend water heeft toch iets speciaals. Voor mij is het geluid van het leven, het bloed van moeder aarde. Wat verder kom ik een groep mensen tegen. Er is daar in het bos een fototentoonstelling, die ik absoluut moet zien. Er waren inderdaad een aantal foto’s die me aanspraken. Later haalde ikde vrouwen in die me overtuigd hadden dat ik moest gaan kijken en hebben we een stuk samen op gelopen. Ondertussen een leuk gesprek hebbend. Zij gingen verder met de auto en ik weer te voet. Wie weet wat zo’n gesprek nog te weeg brengt op den duur. In Bingen valt alles eigenlijk op zijn plaats. Gelijk een supermarkt voor de nodige rantsoenen. Een hotel met plaats voor twee nachten. Daarna vrij snel de andere noodzakelijke dingen. Morgen wordt echt een rustdag. Alleen langs het VVV voor een stempel en kijken of er wat meer te vinden is over Hildegard von Bingen. Dit is ten slotte haar stad. Welterusten allemaal.

https://youtube.com/watch?v=hiBU-ob232Y%3Frel%3D0
https://youtube.com/watch?v=5oWft52FWDs%3Frel%3D0