2018-05-26

Ik ben op de camping in Eberbach na 27 km aangekomen. Het was ver, het was heet en het was eenzaam. Vanavond is hier in het restaurant lifemuziek en ze zijn nu aan het oefenen. Dit is een smal dal dus erg veel verkeerslawaai vooral motorrijders zijn irritant. Zo dat was de klachtenlijst van vandaag. Ik dacht ik draai het eens om. Een erg mooie route en voor een groot deel door het bos met af en toe een lekker windje erbij. Het genot van een biertje aan het einde op de camping is hemels als je de hele dag water heb gedronken of zelf gemaakte koffie. En er is meer goed nieuws: het luchtbed is weer heel. Heerlijk. Gisteravond een uitgebreid gesprek met mijn zus gehad. Soms wil ik ineens met mensen praten dus dan bel ik iemand. Nu was het mijn zus. We hebben niet veel contact, maar het is altijd fijn. Ze is met haar man in Spanje op de Camino El Cid. Van Burgos naar Valencia met de camper, want ze kan niet meer lopen en ook niet meer fietsen, maar heeft nog steeds het Caminovirus bij zich. Dan word ik me weer nog meer bewust van hoe bevoorrecht ik eigenlijk ben. 68 en nog als een jonge gek met 18 kg op mijn rug naar Rome lopen en eerlijk gezegd weet ik zelf maar half waarom. Maar het is wel mooi en een avontuur. Iedere stap is nieuw de wereld trekt aan me voorbij in een tempo dat ik kan bijhouden. Tuurlijk mopper ik ook wel eens, maar dan denk ik toch: Anders had ik op de bank gezeten in de Heesterstraat, nou liever dit dan maar. Ik ben bijna op de helft van mijn reis 1180 km en ook op de helft van de tijd 8 weken, de slijtage aan de schoenen wordt dan ook goed zichtbaar. Grappig dat dat zo ongemerkt gaat. Ook dat het helemaal niet zolang voelt. Nou ja maakt niet uit Hier en Nu.

Tot Morgen