2018-06-03

Gisteravond, nadat ik de blog al gepost had, stopte een local die zijn hond aan het uitlaten was bij mijn tent voor een praatje. Daar ben ik dol op. Waar ik naar toe ga en waar ik vandaan kom, respect voor mij. Of ik nog iets nodig heb. Ik was al aan het koken, uiensoep met knäckebrød, maar iets anders dan water wat ik de hele dag al drink zou welkom zijn. Ik vraag of ik bier van hem kan kopen, maar hij heeft nog maar 1 of 2 flesjes, maar hij heeft wel most. Ook goed natuurlijk. Hij komt het straks brengen ook nog. Als ie na 20 minuten terugkomt heeft hij een pilsje voor me en een liter most, die ik moet verdunnen met water. En er is 500 meter verderop een natuurlijke bron met zeer goed drinkwater. Dankjewel lieve man. En als er wat is, onweer of zo ik woon in dat huis bel maar aan. Fantasties zulke mensen.

Vanmorgen om half acht pas wakker zo goed heb ik geslapen. De tent is niet heel erg nat en af en toe breekt de zon door, dus rustig aan. Om kwart voor negen op pad. Bij de bron vul ik mijn flessen, door de most ben ik wel weer een kilo zwaarder. De dag verloopt rustig. Ik had in Ellwangen wel willen ontbijten, maar de route schampt alleen aan de stad, dus ik eet op een bankje van mijn voorraad, scheelt weer gewicht op mijn rug ten slotte. In Schwabsberg is een pension. Ik heb al 16 km gelopen en vind dat ik wel een wat mindere dag verdient heb. Helaas is er geen kamer vrij. Ik kan er wel eten en dat is weer een pluspunt. De eerste fatsoenlijke maaltijd in drie dagen onder het genot van bier en koffie na. Nog wel daarna doorlopen, want ik wil in een hotel of zo slapen. Lekker douchen, al mijn apparaten weer opladen en een normaal bed. Na negen kilometer ben ik in Westhausen. Een Gaststädte Wilder Mann. Prima kamer voor €31.= daar hoef je in Nederland niet om te komen. Morgen weer verder nog 3 dagen of zo naar Augsburg en dan een dag rust.

Tot morgen zonder zorgen.