2018-06-04

De dag begint moeizaam. Eigenlijk heb ik geen zin, maar daar wordt niet naar gevraagd. Het lijkt wel werk. Rustig aan wakker worden om acht uur op weg. Naar de bakker aan de overkant, eerst maar een grote koffie erin en dan lukt het wel. Het is weer strak blauw en de sterren vannacht waren niet te tellen. Wel wat anders dan in nederland. Overal om mij heen is het stil als ik het dorp uitloop. Geen mens te zien. Afwisselend stukjes bos en graslanden en graanvelden. Er staat gelukkig wat wind en dat is prettig. Onderweg kom ik twee keer nederlandse pelgrims op de fiets tegen, een man alleen en twee vrouwen, maar die zijn al net zomin spraakzaam als de duitsers. Verder dan goede reis en behouden terugkomst komt het niet. Misschien moeten er targets gehaald worden, je weet het niet.

Vandaag is het weer mantradag dus ik zing voor de dames E Mokomsi, daar had ik zin in en ik vind hem zelf zo troostend. Af en toe heb ik dat ook nodig om balans te maken met al dat stoere gedrag.

Loes is aangekomen in Santiago en ze was erg blij. Ik ben benieuwd wat ze nu gaat doen gelijk naar huis of nog door naar Finestra en Muxia. Ik denk het eerste want het is erg slecht weer in Spanje. Hier te heet en daar te koud en nat. Maar ze heeft het toch maar gedaan in haar eentje. Een supervrouw heb ik toch maar.

Ik ben nu tussen Eschingen en Neresheim en ik slaap weer wild in de tent op een mooi stukje gras in het bos. Morgen weer op pad. Iedere stap is er een in de goede richting.

Tot morgen.