2018-06-05

Jacobus is een goede vriend. Toch moet je oppassen met wat je vraagt. Ik ga het uitleggen. Ik had gevraagd om een slaapplek met mogelijkheid om te zitten, een picknicktafel of iets dergelijks. Om half acht ‘s avonds staat er ineens een boswachter voor mijn neus, ik heb al gegeten en lig te mediteren. Of ik niet weet dat het verboden is in het bos te slapen. Nee geen idee natuurlijk. Ik moet weg daar. Ok alles weer inpakken tent afbreken en dan maar weer lopen. Ik ben inmiddels wel weer behoorlijk uitgerust dus geen probleem. Na twee kilometer kom ik langs een grillhütte. Precies wat ik gevraagd had een plek om te slapen, banken om op te zitten en zelfs een tafel. Dank je wel Jacobus, ik zal proberen meer vertrouwen te hebben en niet zo ongeduldig te zijn.

Ik heb er heel goed geslapen en werd pas om kwart voor zeven wakker. Het is koud omdat ik in de schaduw lig, maar de hemel is weer strak blauw met hier en daar een wolkje. Ik hoef de tent niet in te pakken, dus koffie en om half acht op pad. Zo vroeg in de morgen is het allemaal goed te doen. Ik loop veel in de schaduw en dat helpt ook. Tegen half negen loop ik Nerenheim in en kan gelijk koffie drinken en ontbijten. En dan weer op pad. Er is een mooi klooster in Neresheim, maar het ligt 1 km van de route bovenop de berg en de weg ernaar toe is steil en ligt in de volle zon. Dat sla ik maar even over dus. Ik loop daarna langs een oude spoorlijn. Hij is oorspronkelijk voor kalk en houttransport, maar werd ook gebruikt door schoolgaande kinderen, pelgrims en woonwerk verkeer. Gewoon je hand opsteken en de trein stopt voor je. Nu wordt hij alleen nog in de vakantietijd gebruikt. Als ik links loop van het spoor loop ik in de volle zon als ik rechts loop in de schaduw. Het pad slingert zich steeds om de spoorlijn heen. Er staat geen zuchtje wind dus is het inmiddels weer bloedheet. Ik kom langs een meer met een kiosk, maar die is gesloten tot half een het is nu elf uur, dus dat schiet niet op. Ik heb wel een leuk en wat langer gesprek met een Duits echtpaar, die aan het fietsen zijn. Daar houd ik van, het doorbreekt de stilte en het alleen zijn een beetje. Maar we moeten verder. Tegen 12 uur loop ik Dischinger in. Ik heb bijna 16 km gelopen en ik heb er genoeg van. Er is een landgasthof een kamer met ontbijt €23,- ,schweineschnitzel met bratkartoffeln en salat €8,50 dat zijn pelgrimsprijzen. Hier blijf ik dus, ik eet en ik drink en val daarna in slaap tot 4 uur. Daarna naar de supermarkt aan de rand van het dorp in de volle zon. Ik ben blij dat ik niet ben doorgelopen met rugzak, zonder is het al haast niet te doen. Daarna nou vooruit nog een biertje en nog wat eten. Morgen weer verder. Vroeg weg. Het is nog 20 km naar de Donau. Stap voor stap komen we er wel.

Tot morgen.