2018-06-12 Hohenfurch

Tjonge ik heb in tijden niet meer zo geslapen. Om negen uur lag ik erin, om elf uur even wakker, toen om kwart over drie, om vijf uur en uiteindelijk om half acht. Kennelijk was ik een beetje moe. Het is bewolkt en de temperatuur is duidelijk een stuk naar beneden. Wachten op de tent heeft geen nut, dus ik begin gelijk in te pakken. Ik ben minstens een kwartier bezig om alle slakken van de tent te verwijderen, ze mogen er zijn natuurlijk, maar ik vind het vieze beesten. Om kwart over acht kan ik op weg. Dit is een stuk beter lopen. Ik kom een engelsman tegen en we lopen een stuk op. Hij woont hier al lang, heeft een boerderij gehad, maar heeft hem verkocht, nadat hij kanker heeft gekregen en overleefd. Duidelijk iemand die geluisterd heeft naar de wakeup call. Hij brengt me bij de bakker, zodat ik kan ontbijten en inkopen doen. Weer een mooie ontmoeting. Ik ben wel een stuk van de route afgeraakt, maar dat maakt niet uit. Af en toe breekt de zon door en dan is het gewoon weer heet. Als ik weer op de route kom gaat het weer naar de Lech. Onderweg een truckers cafe tijd om te eten. De eerste goede maaltijd in drie dagen, dat laat ik me niet ontgaan. Het eten is wel niet veel soeps, maar altijd beter dan Knorr macaronie op welke manier dan ook. Dan weer op stap in Epfach is geen overnachting en ik wil niet weer in de tent slapen. De powerbank is zo goed als leeg net als de GPS. Het begint te spetteren, maar het valt mee. Ok volgende dorp Kinsau, 4 km te gaan. Nee hier is ook niets, maar in het volgende dorp Hohenfurch daar is een Gaststätte. Ok weer 4 km. Rondom me sluit het onweer me steeds verder in, maar het is nog steeds droog of het spettert. Soms wat harder dan wat zachter. Ik loop door open velden met geen enkele bescherming terwijl het om me heen onweert. Wat me opvalt is dat van de weinige auto’s die langs komen er niet een is die op het idee komt om te vragen of je misschien hulp nodig hebt. Uiteindelijk bereik ik Hohenfurch. Ik moet voor een auto gaan staan om de kans te krijgen te vragen waar de gaststätte is, bizar. Nu zit ik dus in de Gaststätte. Als ik ondet de douche sta, heerlijk na drie dagen zweten, breekt het onweer pas echt los en regent het pijpenstelen. Weer beschermd door de goede geesten.

Ik ben er achter gekomen dat de GPS me voor de gek heeft gehouden, door een verkeerde instelling, het is nog 46 km naar Füssen, dus ik ben nog 2 tot 3 dagen in Duitsland, niet dat het veel verschil maakt, iedere dag is nieuw waar het ook is.

Tot morgen