2018-06-13 Lechbruck am See

Als ik wakker word regent het nog steeds en niet een klein beetje. Eerst maar eens terug naar bed en dan langzaam inpakken. Ontbijten, maar het blijft regenen. De lucht is loodgrijs, dus dat blijft de hele dag zo. Tijd rekken heeft dus ook geen zin, gewoon gaan. Regenbroek en regenjas aan en dan op stap. Het is acht uur dus ik heb de hele dag nog voor me. Als je eenmaal buiten loopt valt het allemaal heel erg mee. Er is niemand te zien op straat op een enkele auto na. De beek naast me kolkt door de plotselinge vloed van water. Het enige nadeel van regen is dat je te weinig rust krijgt. Af en toe een afdak van een schuur, maar lang kun je daar ook niet blijven, want dan koel je te veel af. Nergens een dorp met koffie alleen op de wereld tussen de gras en graanvelden. Dat heeft toch wel zijn eigen schoonheid. Vooral de roggevelden zijn mooi. De rogge is rijp en geel en het lijkt net of de zon dan schijnt. De koeien hangen wat onder de bomen of een hok als ze geluk hebben en luisteren naar het ruisen van de regen. De kilometers verdwijnen onder mijn voeten. Als eerste zie ik de Via Claudia Camping, maar daar heb ik echt geen trek in. Ik heb het koud en wil drinken en eten, dus nog even 3 km doorzetten. Om kwart over een ben ik in Lechbruck na 24,5 km is het genoeg. Al snel vind ik een gasthof en kan de rugzak af. De natte zooi ophangen om te drogen. Droge kleren aan en eten. Hopelijk is het weer morgen beter, maar misschien ook niet. Het is weer eens wat anders dan zweten door de zon.

Tot morgen.