2018-06-20 Ried im Oberinntal

Jaja het wordt eentonig iedere dag de hitte, iedere dag lopen, iedere dag eten en iedere dag slapen. Waarom is het dan toch zo mooi? Dat is maar moeilijk uit te leggen. Natuurlijk zijn er in de dag momenten, dat ik zover verzonken ben in een soort trans, dat ik me rot schrik als er een fietser voorbij komt. Zeker op de stukken in de volle zon zonder schaduw, of langs een grote weg met alleen een streep, die aangeeft dat het de fiets/wandelstrook is. Helaas had ik daar betrekkelijk veel van vandaag. Het Oberinntal is nou eenmaal niet zo breed. Er is net ruimte voor de Inn, die melkwit zich naar beneden stort, ik denk richting Donau, een autoweg en soms een fietspad en tegen de hellingen de graslanden van de boeren. Wat ik me nu realiseer is dat ik nergens wijngaarden zie. Misschien dat het in de winter te koud wordt? Alles hier is wel ingesteld op winter- en bergsport. Grote restaurants, die gesloten zijn, waarschijnlijk alleen in de winter open. Toch is het prachtig om hier te lopen. Ik loop Prutz (hoe verzin je zo’n naam) binnen om half twee. Tijd voor rust en eten. De thermometer geeft 29 C in de schaduw aan. Na een uur stap ik weer op, er is niets verandert aan de temperatuur en het laatste stuk naar Ried is dan ook genadeloos in de volle zon. Misschien moet ik een paraplu kopen, geintje, ik sjouw al genoeg. Nog 50 km tot de Reschenpass en dan kan er weer spul naar huis gestuurd worden, die ik niet nodig gehad heb. Ik slaap vannacht in zo’n wijnton leek me wel leuk voor een keer. De tent is niet echt een optie inverband met het verkeerslawaai. Morgen weer verder. Misschien Pfunds ik ga het zien. Ik zit nu op ruim 900 meter dus nog 600 meter stijgen de komende dagen.

Tot morgen.