2018-06-22 Reschenpass

Het heeft de hele nacht geregend denk ik. Het begon terwijl ik met Ajita aan het bellen was en om kwart voor vijf, toen ik wakker werd regende het nog. Wonder boven wonder was het om half acht wel droog en na een half uur brak zelfs de zon door. Het is lekker fris zelfs in de zon. Om kwart over negen op pad. Achteraf blijkt dat ik bij de camping al een andere route had moeten nemen. Ik zit op de fietsroute in plaats van de wandelroute. In het begin door het bos langs de Inn, die weer gewoon wit is, maar na een kilometer of 5 kom ik op de weg uit naar Martina in Zwitserland. Jammer maar niets meer aan te doen. Overigens is het niet een heel drukke route. Wel veel fietsers. Het is een flink stuk omlopen ook nog en vanaf Martina moet ik in 5 km 450 meter omhoog. Hier is het wel warm, de ene haarspeld na de andere en maar klimmen. Dan krijg ik ook respect voor de fietsers, als ik zie hoe die met hun bagage omhoog zwoegen. Ik kan om de 20 m stilstaan om op adem te komen, maar dat is er voor hun niet bij. Onderweg veel rusten en dan kom ik er wel. Tegen 2 uur loop in Nauders binnen. Ik ben al op 1405 meter geweest, maar moest weer 150 m dalen naar Nauders. Tijd om te eten en drinken, want ik heb sinds Martina niets meer gehad. Ik bestel in mein Almhof een lekkere pasta en bier. De baas komt langs voor een praatje en biedt me de maaltijd en het bier gratis aan. Helemaal te gek natuurlijk. Ik bedank hem ook heel hartelijk. Ze passen ook nog op mijn bagage terwijl ik in het dorp ga pinnen. Ik vraag naar de camping. Die ligt op de grens aan de Oostenrijkse kant, nog maar 5 km. Met een gevulde maag moet dat wel lukken, dus om half drie weer op weg. Tegen vier uur ben ik op de grens en lig in mijn tent te schrijven. Het hoogste punt van mijn tocht is bereikt en Italiƫ.

Onderweg naar Martina kwam ik langs een waterkrachtcentrale in aanbouw tegen. Het wordt de grootste in Europa met een opbrengst van 400 gigawatt. Dat wil zeggen dat er in een dag meer dan 1 gigawatt wordt onttrokken aan het water genoeg om mijn energieverbruik voor de komende 1500 jaar te garanderen. Enorm wat een kracht er in het water zit.

Morgen wandel ik Italiƫ in en laat ik de stenen van Inge achter op een mooie plek in de pas. Op naar de volgende fase.

Tot morgen.