2018-06-25 Naturns

Het was me het dagje wel weer. Na 29,6 km ben ik aangekomen op de camping van Naturns. Het was wel weer een mooie dag. Ik ben gisteren tijdens het mediteren in slaap gevallen en werd pas om elf uur weer wakker. Liggend mediteren valt niet mee na een dag lopen. Om half zeven wakker en de tent is droog al lig ik 3 meter van de Adige, zo droog is de lucht hier. Koffie zetten en inpakken. Om acht uur ben ik op pad. Het is zwaar bewolkt, maar er valt geen regen. Heel af en toe voel ik een druppel, maar het meeste is verdampt voor het op de grond valt. Het loopt dan ook lekker. Een groot deel loop ik langs de Adige, maar van tijd tot tijd buig ik af en loop tussen kilometers lange appelboomgaarden en alles uitgerust met beregenings installaties. Nog een realisatie ik zie geen slakken meer, zeker ook te droog voor. In Latsch inkopen en koffie met gebak. Dat zorgt voor de nodige energie. Het merendeel van de tijd loop ik op asfalt en dat is niet erg prettig voor de voeten ze raken nogal verhit daardoor. Het fietspad ligt wel vrij van de weg, alleen als het dal erg smal wordt loop ik langs de weg. De autoweg uit de rots geblazen, dan het fietspad, de Adige en dan ook nog de trein. Het is een gevecht om ruimte en de rivier heeft het voor het zeggen. Net na Latsch is een mooi meer naast de rivier tijd om te zingen voor mijn vrouwen, want het is mantradag. Mijn keuze deze week:

No comming, no going

No after, no before

I hold you close to me,

I release you to be free

Because I am in you,

And you are in me

Because I am in you

And you are in me

De plaats en het lied het maakt me gelukkig. Ik heb het de laatste dagen erg moeilijk, alles is perfect, maar ik mis het menselijk kontakt. Gewoon een gesprek met iemand over iets meer dan waar ga je naar toe, waar kom je vandaan, wow respect dat zou ik nooit kunnen. Het laatste gesprek was al weer een week geleden met de jachtopziener. Ik zou zo graag een andere pelgrim ontmoeten, iemand die begrijpt wat er met je gebeurd, maar ja loslaten en toelaten dat het gebeurt op zijn eigen tijd, zoals ik net nog aan Anne-Marie schreef: Inch Allah, de mens wikt, maar God beschikt. Ik verlies de moed niet, want ik geloof daar echt in, maar het aanvaarden is niet altijd even gemakkelijk. Wat helpt is de omgeving waar ik in loop de bergen om me heen en de verwondering over kleine dingen. Vandaag heb ik de eerste citroenbomen gezien of limoen, ik heb er geen verstand van, zomaar tussen al die appels

Onderweg krijg ik toch nog te eten en drinken. Na 22 km kom ik een hotel tegen, maar dat is €120,- voor een nacht half pension en ze zijn het enige restaurant daar, nou echt niet ik loop wel door ook al is het inmiddels heet. In Naturns is een camping, prima ik heb genoeg gelopen voor vandaag, bijna 30 km. Ik moet wel naar het dorp voor eten en dus ook weer terug, 2 km heen en terug. Makkie, morgen naar Merano en misschien een rustdag, dat is ook al weer 18 dagen geleden. Ik ga het zien.

Tot morgen