Het is zo droog dat de bloembakken zelfs met druppelaars zijn uitgerust.

2018-06-28 Bolzano

Dit was niet een de meest boeiende dagen om het voorzichtig uit te drukken. Na een uitgebreide tour door Merano, waarbij de industriegebieden en de buitenwijken doorlopen worden, kom ik op een fietspad, dat ingeklemd ligt tussen de spoorlijn links en de Adige rechts. Aan de overkant van de Adige ligt de autostrada naar Bolzano en dat 25 km achter elkaar. De bergen zijn mooi om van te genieten, het weer is ideaal, bewolkt, maar kurk droog, jammer van het lawaai. Het dal is misschien 300 meter breed dus er is ook geen ontsnappen aan. De oorspronkelijke route, die ik op mijn GPS heb maakt wel omwegen, maar komt steeds op de autostrada uit. Ik denk dat ze de route daarom verlegd hebben en een fietspad hebben aangelegd. Gelukkig is er vaak ruimte om door de berm te lopen, want dat asfalt zorgt voor oververhitte voeten. Na 30 km loop ik de rand van Bolzano binnen en duik in het eerste hotel al is het peperduur. Ik heb het gehad voor vandaag en heb geen zin eerst Bolzano in te lopen, om er morgen eerst weer helemaal weer uit te lopen. De verwachting is dat het tot Trento niet veel zal veranderen, ik zag tenminste dat de route parallel aan de autostrada Brennero loopt en dat klinkt niet goed. Ach het gaat wel weer voorbij.

Loes is jarig vandaag, om ook nog wat leuks te kunnen melden. Onderweg mezelf op koffie met gebak getrakteerd. Natuurlijk ook voor haar gezongen. Ze viert haar verjaardag in Trondheim met de kleinkinderen, dochter en schoonzoon, is het toch nog feest voor haar.

Tot morgen

Ik heb gegeten en gedronken, de dag is klaar. Ik heb genoten waar het kon en verdragen waar het nodig was. Wat meer mag ik verwachten op een dag als deze. Dankbaarheid voor weer een dag al was het niet de mooiste.