Blog Image

Niko op weg naar Rome

Mijn pelgrimstocht naar Rome

In deze blog vermeld ik van tijd tot tijd mijn voortgang op mijn pelgrimstocht naar Rome.
Dit is geen chatbox. Inhoudelijk reageren op mijn verslag mag natuurlijk, maar liever geen reacties op reacties.

2018-06-27 dag 087

Reis verslag Posted on Wed, June 27, 2018 19:28:58

Het stormt zowat, maar ondanks de lucht valt er geen regen

2018-06-27 Merano

Vanmorgen ontmoette ik bij het ontbijt nog vier mannen, die hier ook sliepen. Zij komen uit verschillende delen van Duitsland en zijn in de loop der jaren bevriend geraakt. De jongste is 31 en de oudste 53. Zij maken ieder jaar samen een fietstocht. Ze zijn hier terecht gekomen, omdat de fiets van een van hen kapot is en nu gerepareerd wordt. Het leek erop dat ze ook de hele dag zouden blijven, maar de reparatie ging sneller dan verwacht dus zijn ze uiteindelijk toch vertrokken rond het middag uur. Het was een heel leuke ontmoeting, met gesprekken over de wereldpolitiek, hoe ze elkaar hebben leren kennen en over mijn tocht. De vrouw van het pension is ook erg belangstellend en vriendelijk. We hebben een groepsfoto gemaakt, maar die is nog niet bij mij aangekomen jammer genoeg. Verder gebeurt er niet veel op een rustdag, boodschappen doen, eten in de stad, slapen en aan mijn stok werken. Inmiddels is er een nieuwe gast in het pension, maar ik heb nog geen kennis gemaakt. Het blijkt een echtpaar te zijn en er is nog een jong stel bijgekomen terwijl ik lag te slapen. Met geen kontakt gehad, maar wie weet aan het ontbijt.

Een groot verschil met de Camino twee warme maaltijden op een dag en ook nog zeer smakelijk. De Italiaanse keuken stelt niet teleur, alleen de prijs is wat aan de hoge kant, maar dit is een touristisch centrum, dus verderop in Italië zakt dat ook nog wel hoop ik.

Toch nog een heel verhaal voor een rustdag.

Tot morgen.



2018-06-26 dag 086

Reis verslag Posted on Tue, June 26, 2018 18:01:56

De Sarntaler Alpen

2018-06-26 Merano

Weer een prima nacht achter de rug en vroeg op pad. Het is wolkenloos blauw dus wordt het weer warm. De Adige buldert naast me. Hij is flink gegroeid sinds het begin. Af en toe kom je meet stations tegen de laatste die ik zag gaf aan 1.90 m diep 58,6 kubieke meter per seconde en een temperatuur van 8,6 C. Af en toe zijn er mooie meren net naast de Adige meestal van vis verenigingen, zijriviertjes die afgedamd zijn om een meer te vormen. Ideaal als ontbijtplek. Bankjes in de schaduw. De sproei installaties voor de appels zijn in volle werking, dus opletten als je niet kleddernat wil worden met ijskoud water. De meeste hebben wel een scherm om te zorgen dat ze het fietspad niet ondersproeien, maar dat werkt natuurlijk toch niet aldoor. Ik hoef vandaag niet erg ver, want ik heb besloten een rustdag te nemen in Merano en dat is maar 17 km. Bij Algund is er een stijle afdaling met 6 haarspeldbochten via een zijdal van de Adige, gevolg een prachtig uitzicht over het dal en op de Sarntaler Alpen. Ik had niet verwacht die ooit nog terug te zien. Ik ben hier met Loes op vakantie geweest ik denk in 2003. Het was onze eerste bergvakantie samen. Even voor twaalf loop ik Merano binnen en sta gelijk bij de jeugdherberg. Helaas is deze vol, maar ze hebben wel het adres van een goedkoop pension en ook nog vlakbij. Dus daar naar toe. Lekker douchen, er wordt voor me gewassen en ik kan weer 2 kg kleding naar huis sturen. Warme kleding voor de bergen, die ik dus 1800 km voor niets heb meegesjouwd. Maakt niet uit, ik ben het nu kwijt. Ook nog wat inkopen kunnen doen: schuurpapier en een nieuw mes voor het snijden aan mijn stok. De rest van de middag besteed ik aan bier en mijn stok. Morgen een echte rustdag, dus zal er niet veel te melden zijn, misschien dus geen blog.

Oh ja mijn kleindochter Lucy is vandaag 3 jaar geworden, toen ze geboren werd was ik op weg naar Santiago en had ook een rustdag in St. Aubin de Blaye net voor de Gironde. Toeval??? Nu in ieder geval geen onverwachte geboortes te verwachten.

Tot in ieder geval overmorgen.



2018-06-25 dag 085

Reis verslag Posted on Mon, June 25, 2018 20:02:16

2018-06-25 Naturns

Het was me het dagje wel weer. Na 29,6 km ben ik aangekomen op de camping van Naturns. Het was wel weer een mooie dag. Ik ben gisteren tijdens het mediteren in slaap gevallen en werd pas om elf uur weer wakker. Liggend mediteren valt niet mee na een dag lopen. Om half zeven wakker en de tent is droog al lig ik 3 meter van de Adige, zo droog is de lucht hier. Koffie zetten en inpakken. Om acht uur ben ik op pad. Het is zwaar bewolkt, maar er valt geen regen. Heel af en toe voel ik een druppel, maar het meeste is verdampt voor het op de grond valt. Het loopt dan ook lekker. Een groot deel loop ik langs de Adige, maar van tijd tot tijd buig ik af en loop tussen kilometers lange appelboomgaarden en alles uitgerust met beregenings installaties. Nog een realisatie ik zie geen slakken meer, zeker ook te droog voor. In Latsch inkopen en koffie met gebak. Dat zorgt voor de nodige energie. Het merendeel van de tijd loop ik op asfalt en dat is niet erg prettig voor de voeten ze raken nogal verhit daardoor. Het fietspad ligt wel vrij van de weg, alleen als het dal erg smal wordt loop ik langs de weg. De autoweg uit de rots geblazen, dan het fietspad, de Adige en dan ook nog de trein. Het is een gevecht om ruimte en de rivier heeft het voor het zeggen. Net na Latsch is een mooi meer naast de rivier tijd om te zingen voor mijn vrouwen, want het is mantradag. Mijn keuze deze week:

No comming, no going

No after, no before

I hold you close to me,

I release you to be free

Because I am in you,

And you are in me

Because I am in you

And you are in me

De plaats en het lied het maakt me gelukkig. Ik heb het de laatste dagen erg moeilijk, alles is perfect, maar ik mis het menselijk kontakt. Gewoon een gesprek met iemand over iets meer dan waar ga je naar toe, waar kom je vandaan, wow respect dat zou ik nooit kunnen. Het laatste gesprek was al weer een week geleden met de jachtopziener. Ik zou zo graag een andere pelgrim ontmoeten, iemand die begrijpt wat er met je gebeurd, maar ja loslaten en toelaten dat het gebeurt op zijn eigen tijd, zoals ik net nog aan Anne-Marie schreef: Inch Allah, de mens wikt, maar God beschikt. Ik verlies de moed niet, want ik geloof daar echt in, maar het aanvaarden is niet altijd even gemakkelijk. Wat helpt is de omgeving waar ik in loop de bergen om me heen en de verwondering over kleine dingen. Vandaag heb ik de eerste citroenbomen gezien of limoen, ik heb er geen verstand van, zomaar tussen al die appels

Onderweg krijg ik toch nog te eten en drinken. Na 22 km kom ik een hotel tegen, maar dat is €120,- voor een nacht half pension en ze zijn het enige restaurant daar, nou echt niet ik loop wel door ook al is het inmiddels heet. In Naturns is een camping, prima ik heb genoeg gelopen voor vandaag, bijna 30 km. Ik moet wel naar het dorp voor eten en dus ook weer terug, 2 km heen en terug. Makkie, morgen naar Merano en misschien een rustdag, dat is ook al weer 18 dagen geleden. Ik ga het zien.

Tot morgen



2018-06-24 dag 084

Reis verslag Posted on Sun, June 24, 2018 16:14:17


De Adige nu na een dag lopen

2018-06-24 Laas

De tweede dag in Italië. Een aantal dingen vallen gelijk op: – Er zijn bijna geen vliegen, – Bijna alle weilanden worden gesproeid, ik zit aan de lijzijde van de alpen en hoewel het water overal om me heen stroomt is regen kennelijk schaars, – Het bier is hier duur, betaalde ik in Duitsland nog €2,80 voor een halve liter, in Oostenrijk was dat al €3,50 en hier €4,- voor 0,4 l. Welkom in Italië.

Ik heb bijna 10 uur geslapen en voel me al een stuk beter. De niesbuien zijn zo goed als weg en mijn neus loopt ook niet meer de hele tijd. Ik loop langs de Adige, die steeds breder wordt over een vrij liggend fietspad, ver van de autoweg en veel in de schaduw. In Prad am Stilfserjoch heb ik er al 16 km opzitten en ben zo’ n 500 m gedaald. Tijd voor drinken en eten. Er is drinkwater in de fontein en dat is in veel dorpen zo, weer een indicatie dat het hier heet en droog is in de zomer. Ik bedoel niet dat ik uit de fontein ging drinken hoor. Na Prad kom ik in meer open terrein, vooral appelboomgaarden, kilometers aan een stuk en allemaal besproeid of met druppelinstallaties. Ik neem aan dat het water vooral uit de Adige komt. Er staan tenminste regelmatig pompstations langs de rivier. Tegen 3 uur loop ik Laas binnen, hier komt veel marmer vandaan en onderweg heb ik al verschillende mooie beeldhouwwerken kunnen bewonderen. Vannacht slaap ik maar weer op de Camping, dan kan mijn tent ook weer drogen, want die is nog nat van de Reschenpass. Ik hoop dat ik nu snel spullen naar huis kan sturen, want het gewicht ben ik wel een beetje zat en de verwachting is niet dat ik nog veel kou te verduren krijg, eerder het omgekeerde. Dit was dag 84 het valt niet mee soms, maar er is toch steeds genoeg te genieten.

Tot morgen



2018-06-23 dag 083

Reis verslag Posted on Sat, June 23, 2018 15:51:12

2018-06-23 Burgeis

Tje wat een rotnacht. Het was erg koud en de tent stond tegen een helling. Natuurlijk had ik het vlakste plekje uitgezocht, maar stukken rots onder het gras vindt je pas als je erop ligt. En ‘s avonds alles afbreken en een nieuw plekje zoeken gaat mij echt te ver. Vanmorgen dan ook zeer koud, dus snel koffie drinken, inpakken en wegwezen. Ik heb een mooi plekje voor de steentjes in de pas gevonden en ze daar achter gelaten. Een stukje van mijzelf en van Inge liggen daar nog jaren, na hun reis van 1750 km is het aan hun om weer beneden te komen als zand of gruis. Ik heb er flink tempo ingezet om warm te worden. De zon schijnt wel, maar ik loop in de schaduw van de berg en er staat nog steeds een zeer koude wind. In Reschen kan ik eten en drinken, maar het is zelfs daar te koud om buiten te zitten.

Door de kou ben ik behoorlijk verkouden geworden, de ene niesbui na de andere of het is hooikoorts, want er wordt hier overal gemaaid. In ieder geval is het niet bevoordelijk voor het genieten. Ik heb 20 km gelopen en verwen mezelf met een hotel in Burgeis. De accu’s van de GPS en de powerbank moeten ook opgeladen worden. De route was wel mooi langs twee meren met steeds het zicht op de besneeuwde toppen van de Ortler voor mijn neus. Naast me stroomt een beek, die het begin is van de Adige, die gaat nog wel groeien voor ik afscheid van hem neem, waarschijnlijk in de Po vlakte. Ik hoop dat ik me morgen beter voel.

Tot morgen.



2018-06-22 dag 082

Reis verslag Posted on Fri, June 22, 2018 17:48:19

2018-06-22 Reschenpass

Het heeft de hele nacht geregend denk ik. Het begon terwijl ik met Ajita aan het bellen was en om kwart voor vijf, toen ik wakker werd regende het nog. Wonder boven wonder was het om half acht wel droog en na een half uur brak zelfs de zon door. Het is lekker fris zelfs in de zon. Om kwart over negen op pad. Achteraf blijkt dat ik bij de camping al een andere route had moeten nemen. Ik zit op de fietsroute in plaats van de wandelroute. In het begin door het bos langs de Inn, die weer gewoon wit is, maar na een kilometer of 5 kom ik op de weg uit naar Martina in Zwitserland. Jammer maar niets meer aan te doen. Overigens is het niet een heel drukke route. Wel veel fietsers. Het is een flink stuk omlopen ook nog en vanaf Martina moet ik in 5 km 450 meter omhoog. Hier is het wel warm, de ene haarspeld na de andere en maar klimmen. Dan krijg ik ook respect voor de fietsers, als ik zie hoe die met hun bagage omhoog zwoegen. Ik kan om de 20 m stilstaan om op adem te komen, maar dat is er voor hun niet bij. Onderweg veel rusten en dan kom ik er wel. Tegen 2 uur loop in Nauders binnen. Ik ben al op 1405 meter geweest, maar moest weer 150 m dalen naar Nauders. Tijd om te eten en drinken, want ik heb sinds Martina niets meer gehad. Ik bestel in mein Almhof een lekkere pasta en bier. De baas komt langs voor een praatje en biedt me de maaltijd en het bier gratis aan. Helemaal te gek natuurlijk. Ik bedank hem ook heel hartelijk. Ze passen ook nog op mijn bagage terwijl ik in het dorp ga pinnen. Ik vraag naar de camping. Die ligt op de grens aan de Oostenrijkse kant, nog maar 5 km. Met een gevulde maag moet dat wel lukken, dus om half drie weer op weg. Tegen vier uur ben ik op de grens en lig in mijn tent te schrijven. Het hoogste punt van mijn tocht is bereikt en Italië.

Onderweg naar Martina kwam ik langs een waterkrachtcentrale in aanbouw tegen. Het wordt de grootste in Europa met een opbrengst van 400 gigawatt. Dat wil zeggen dat er in een dag meer dan 1 gigawatt wordt onttrokken aan het water genoeg om mijn energieverbruik voor de komende 1500 jaar te garanderen. Enorm wat een kracht er in het water zit.

Morgen wandel ik Italië in en laat ik de stenen van Inge achter op een mooie plek in de pas. Op naar de volgende fase.

Tot morgen.



2018-06-21 dag 081

Reis verslag Posted on Thu, June 21, 2018 16:30:00

2018-06-21 Kejatansbrücke

Het is vandaag zonnewende, de zomer is begonnen. Dat idee had ik al een tijdje. Gisteravond was de hele lucht dicht getrokken met onweerswolken, maar er is geen spat gevallen in het dal. Boven in de bergen kennelijk wel, want de Inn is verandert van melkwit in modderbruin. Erosie in de praktijk. In de loop van de middag keert de melkkleur weer terug. Ik heb prima geslapen in mijn wijnton, toch leuk om een keer te doen. Ze komen trouwens uit Noorwegen en er heeft nog nooit wijn ingezeten. Het is vanmorgen weer stralend blauw en het was dan ook weer een hete dag. Onderweg een ontmoeting met nederlanders, die met de fiets op weg zijn van Rome naar huis. Het was een leuk gesprek. Ze klagen ook over de hitte, maar zij gaan de koelte tegemoet.

In Pfunds is eten en drinken, dus een lange rust. Het is kwart voor een, dus het heetst van de dag. Een uur in de schaduw met soep en alcoholvrij bier, dat is genieten, met een mooi uitzicht op de koop toe. Ik zit op 17 km, dus ik wil toch nog wel wat verder. Helaas is de markering niet erg goed, dus ik loop in een boog weer terug naar Pfunds. Ik kan het ergste voorkomen, maar toch een stuk voor Jan met de korte achternaam gelopen. Uiteindelijk ben ik er klaar mee, ik kom langs een camping en dat moet het zijn voor vandaag. Dicht langs de weg dus lawaaig. Ik hoop dat ik een beetje slaap krijg, morgen moet er geklommen worden. Het is nog 20 km naar de Reschenpass en nog 450 m omhoog. Laat morgen voor morgen zorgen, nu geniet ik van echt bier in de schaduw. Dat is wat er toe doet.

Tot morgen.



2018-06-20 dag 080

Reis verslag Posted on Wed, June 20, 2018 16:13:08

2018-06-20 Ried im Oberinntal

Jaja het wordt eentonig iedere dag de hitte, iedere dag lopen, iedere dag eten en iedere dag slapen. Waarom is het dan toch zo mooi? Dat is maar moeilijk uit te leggen. Natuurlijk zijn er in de dag momenten, dat ik zover verzonken ben in een soort trans, dat ik me rot schrik als er een fietser voorbij komt. Zeker op de stukken in de volle zon zonder schaduw, of langs een grote weg met alleen een streep, die aangeeft dat het de fiets/wandelstrook is. Helaas had ik daar betrekkelijk veel van vandaag. Het Oberinntal is nou eenmaal niet zo breed. Er is net ruimte voor de Inn, die melkwit zich naar beneden stort, ik denk richting Donau, een autoweg en soms een fietspad en tegen de hellingen de graslanden van de boeren. Wat ik me nu realiseer is dat ik nergens wijngaarden zie. Misschien dat het in de winter te koud wordt? Alles hier is wel ingesteld op winter- en bergsport. Grote restaurants, die gesloten zijn, waarschijnlijk alleen in de winter open. Toch is het prachtig om hier te lopen. Ik loop Prutz (hoe verzin je zo’n naam) binnen om half twee. Tijd voor rust en eten. De thermometer geeft 29 C in de schaduw aan. Na een uur stap ik weer op, er is niets verandert aan de temperatuur en het laatste stuk naar Ried is dan ook genadeloos in de volle zon. Misschien moet ik een paraplu kopen, geintje, ik sjouw al genoeg. Nog 50 km tot de Reschenpass en dan kan er weer spul naar huis gestuurd worden, die ik niet nodig gehad heb. Ik slaap vannacht in zo’n wijnton leek me wel leuk voor een keer. De tent is niet echt een optie inverband met het verkeerslawaai. Morgen weer verder. Misschien Pfunds ik ga het zien. Ik zit nu op ruim 900 meter dus nog 600 meter stijgen de komende dagen.

Tot morgen.



« PreviousNext »